ada kek

14 Şubat 2015 Cumartesi

Ne Bir Kutlama, Ne Bir Çicek, Ne Tek Taş Yanlızca Güven

   
     Üniversite öğrencisi gencecik bir kız Özgecan. Genç masum, ana kuzusu sabah içmiş annesinin elinden sütünü....
     Tanrım bu nasıl birşey,  artık kızlarımızı erkek düşmanı olarak mı yetiştireceğiz.

     Tek başına minibüste ne işi varmış.
     Neden bu kadar süslenmiş
     Neden bu kadar güzelmiş.
     Neden bu kadar gençmiş.
     Neden bunu giyinmiş.
     Neden saçını açmış.
     Neden makyaj yapmış.
     Neden okuyormuş.
     Neden evden dışarı çıkmış.
     Neden neden neden.....

 Hep bu sorular     Katil olan,    şiddet gösteren,    tecavüz eden    erkeklerin alacağı cezayı hafifletmek için sorulan sorular.

     Kadınlar hakkındaki her türlü kararı erkeklerin verdiğinin farkında mıyız.?
     Aslında ne kadar güçlü olduğumuzun farkında mıyız.?

     Kadınları, erkeklerin bir eve hapsettiğinin farkında mıyız.?
     Altın günü yapmayı özgürlük sandığımızın farkında mıyız.?

     Erkek çocuklarımıza ayrıcalık yaptığımızın farkında mıyız.?
     Daha sonrada o erkeklerin boyundurluğu altına girdiğimizin farkında mıyız.?
   

     Bu sorular o kadar çok  ki daha ağırlarını yazmak istemiyorum. Bayanlar herşeyin farkındayız. Ama o kadar başımıza vurulmuş, bastırılmışız ki etrafımızda olan, biz kadınları bilmem kaçıncı sınıf insan yapan herşeyi olağan saymaya başlamışız.
   
     Farkında mısınız hep hemcinslerimizi eleştiriyoruz. Biraz kafamızı kaldırıp etrafa bakalım. Eleştiri oklarımızı birazda erkeklere yöneltelim.

     Benim bir kızım var, Tamda Özgecan yaşlarında, oda bir üniversite öğrencisi.  Şu an Prag da.  Yanlızca akşamları bana bir satır iyiyim mesajı yetiyor. Ama Türkiye de İstanbul da iken olan mesajlaşmamızı size aktaracağım..

     -Annem okuldan çıktım. Şimdi minübüse bineceğim.
     -Kızım bindin mi?. Ayakta mısın.?
     -Bindim annem.
     -Ayakta binmeseydin yavrum.
     -Oturdum annem.
     -Ok. Yavrum yaklaşınca haber ver.
     -Tamam annem.
     -Annem yaklaşıyorum.
     -Tamam yavrum şimdi çıkıyorum.
     -Annem gelme istersen yoruluyorsun.
     -Olsun yavrum yürüyüş yapmış olurum.
     -Hava soğuk ama annem.
     -Menepozum ya yavrum soğuk hava bana iyi gelir.

    Dolmuş durağına gider beklerim. İnince onu alır eve geliriz.
    Hemen hemen her gün bu şekildeyiz. Biliyorum belki kızıma güvensizlik aşılıyorum. Ama yapacak başka şey yok.
      Neden mi.?
     Hep bu Özgecan nın katili gibi olan cinsler yüzünden. Yolda yürüyorsunuz minibüse binmeyeceksiniz, arkada bir minibüs düt düt düt. Allahaşkına bir insan bir minibüse binecekse el kaldırır değil mi.?

     Bu yanlızca basit bir örnekti. Hepimizin anlaması için basit konuşmalı, basit yazmalıyız düşüncelerimizi, Ağdalı cümlelerle eleştiriye, ahkam kesmeye hiç gerek yok. Net olalım.

     Başımızı kumdan çıkarıyoruz. Elele veriyoruz. Öyle tek taş beklemek. Ay bana bir çiçek alacak diye kırk takla atıp oyun yapmaya gerek yok. Hele bu basit istekler için hazırlık canım cicim olayları yok.
    Önce kendimize gelelim. Bir yer edinelim. Hakkımızı savunup kölelikten kurtulalım sonra bu şirinlikleri yaparsınız.

   Baba, oğul, arkadaş bu adamlar akşam eve gidince, nasıl karısının, annesinin, kızının karşısında oturabildi.  Nasıl vicdan, nasıl bir insan     diyemiyeceğim,
     Baba oğul şimdi birlikte bir faaliyetmi yapmış oldu.Yaratık ötesi mi bu nedir.
     Böyle kendini erkek zanneden yaratıkların,  tüm lanetler üzerlerine olsun.
   
      Özgecan kaybettiğimiz son canımız olsun. Lütfen yolda çarşıda pazarda zor durumda kalan kadınlarımıza destek olalım.

     Etrafımız, ÖZGECAN BENİM KIZIM , BENİM KARDEŞİM  diyen kadın ve erkeklerle dolu olsun.
       

     -

   
   
 
   

   


     
   

    

19 yorum:

  1. Erkek çocuklarımıza ayrıcalık yaptığımızın farkında mıyız.?
    Daha sonrada o erkeklerin boyundurluğu altına girdiğimizin farkında mıyız.? ne kadar güzel anlatmışsınız işte bütün mesele sadece şu 2 satır...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çözüm yine biz Kadınlarız. Inanıyorum ki başkaldırışlarımız artık ses getirecek.
      Mecburiyet ve esaretlerimizin olmayacağı Günlerimiz olsun.

      Sil
  2. Kadın olmak bizim ülkemizde çok zor ne yazık ki... böyle olaylar diğer ülkelerde de oluyordur mutlaka ama...
    evlat demek can demek, kan demek Özgecan'ın annesini düşünemiyorum... bizler kadın olarak anne olarak yüreğimiz koptu sanki, öfkemiz içimizde patlıyor....
    mesajınız ülkemizin gerçeğini ne kadar net anlatıyor... aynı şekilde ben çalışırken, iş dönüşü beni babam durakta beklerdi... Güven duygumuzu kaybettik... kadın olarak birey olmaya hakkımız var..... İnşallah ülkemdeki kadınlarda bir gün özgür olabilirler....

    YanıtlaSil
  3. Filiz Hanım düşüncelerinize sonuna kadar katılıyorum. Maalesef birey olmayı kadın olarak o kadar geç elde edebiliyoruz ki. O zamanda artık ömrümüzün son demine gelmiş oluyoruz.
    Bende umarım ki özgürlüğümüz yanlızca düşüncelerimizde bir hayal olarak kalmaz.

    YanıtlaSil
  4. ALLAH aileye sabırlar versin bizler bu kadar üzüldük onların acısını düşünemiyorum sabah evden uğurlarken aklına gelirmiydi hiç evladının vahşice katledileceği aileye sabır diliyorum inşallah son olur dileklerimle

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin diyorum Gül Hanım.
      inşallah çocuklarımız güzel güvenilir yarınlar yaşar. Sevgiler

      Sil
  5. Yes, I follow you on gfc #83, follow back?

    http://www.itsmetijana.blogspot.com/

    YanıtlaSil
  6. Canım yazdıklarında ne kadar haklısın .Çok üzüldüm kendimi tutamayıp ağladım izlerken..Ne kadar kötü:(

    YanıtlaSil
  7. Çok Üzgünüm bende. Kadın olarak kolumuz kanadımız kırık. Allah yakınlarına sabır versin.

    YanıtlaSil
  8. ben darmadağın oldum ne güzel yazmışsınız ama,öyle bir gerçek var herkes bu kadar duyarlı değil inanın bana dokunmayan yılan modundalar en basiti sevgililer gününde face patladı çarşaf çarşaf hediyelerden :(

    YanıtlaSil
  9. Kimse benim başıma gelmez.. demesin.
    Maalesef ülkemizde her an herşey olabilir. Çcuklarımıza güzel Yarınlar istiyoruz.

    YanıtlaSil
  10. Tarif edilemez bir yangın hepimizin içinde... Ve artık yeter...

    YanıtlaSil
  11. Yetmeyeceğini biliyoruz aslında dur diyemiyorsak.
    Kafamızı kumdan çıkarttığımız an herşey normal olacak aslında.

    YanıtlaSil
  12. Çok üzüldük , psikolojimiz bozuldu böyle manyaklar yüzünden. Hislerime tercüman olmuşsunuz. o anne babanın üzüntüsünü düşünmek bile içimde tarifsiz acılara sebep veriyor. Gözyaşlarımı tutamıyorum. ..

    YanıtlaSil
  13. Haklısınız Sevilay Hanım inşallah son olur böyle kötü olaylarIn tekrarı olmaz.
    Sevgiler

    YanıtlaSil
  14. Çok güzel anlatmışsın..Hepimizin ciğeri yandı..Allah başka acılar göstermesin temennimiz..

    YanıtlaSil
  15. Amin Arzu Hanım. Çocuklarımızın gelecekleri aydınlık olur inşallah.

    YanıtlaSil
  16. Allah'ım kimseyi evlat acısıyla sınamasın.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin Fatma Hanım. Tüm evlatlar sahip çıkalım.
      Sevgiler

      Sil